Dobre przygotowanie do rozwodu nie polega na zgromadzeniu jak największej liczby dokumentów. Najważniejsze jest uporządkowanie faktów, określenie własnych celów i oddzielenie kwestii, które są pilne, od tych, które mogą zostać uregulowane później.
Zacznij od chronologii, nie od ocen
Przed konsultacją warto spisać najważniejsze daty: zawarcie małżeństwa, moment faktycznego rozstania, wyprowadzkę jednego z małżonków, istotne wydarzenia dotyczące dzieci i wcześniejsze próby porozumienia. Krótka chronologia pozwala szybciej ustalić, które fakty mogą mieć znaczenie prawne.
Opis powinien być rzeczowy. Zamiast ogólnego stwierdzenia, że relacja była trudna, lepiej wskazać konkretne zdarzenia, ich daty i posiadane dowody. Nie oznacza to, że każdy szczegół trafi do pozwu. O tym decyduje przyjęta strategia.
Jakie kwestie trzeba przemyśleć?
Należy określić stanowisko dotyczące winy w rozkładzie pożycia. Jeżeli małżonkowie mają małoletnie dzieci, trzeba również rozważyć miejsce ich pobytu, sposób wykonywania władzy rodzicielskiej, kontakty oraz udział każdego z rodziców w kosztach utrzymania. Osobnego przygotowania mogą wymagać alimenty między małżonkami, sposób korzystania z mieszkania i przyszły podział majątku.
Nie wszystkie problemy są rozstrzygane w tym samym postępowaniu. Wczesne rozdzielenie spraw rozwodowych, rodzicielskich i majątkowych pomaga uniknąć sprzecznych żądań oraz przypadkowych decyzji.
Dokumenty na pierwszą konsultację
- odpis aktu małżeństwa i odpisy aktów urodzenia dzieci, jeżeli są dostępne;
- pisma otrzymane z sądu wraz z kopertami lub informacją o dacie doręczenia;
- ważna korespondencja i dokumenty związane z podnoszonymi faktami;
- zestawienie kosztów utrzymania dzieci oraz potwierdzenia najważniejszych wydatków;
- informacje o dochodach, mieszkaniu i bieżących ustaleniach małżonków;
- lista pytań oraz rezultatów, na których zależy klientowi.
Dokumenty najlepiej ułożyć tematycznie i chronologicznie. Na tym etapie nie trzeba samodzielnie wybierać świadków ani przesyłać całej historii korespondencji. Najpierw warto ustalić, które okoliczności rzeczywiście wymagają dowodu.
Co daje przygotowanie przed złożeniem pozwu?
Pozwala ocenić, czy potrzebny jest wniosek o zabezpieczenie, czy możliwe jest częściowe porozumienie i jaki zakres materiału będzie potrzebny. Zmniejsza także ryzyko, że pod wpływem emocji zostaną sformułowane żądania trudne do utrzymania lub niezgodne z długoterminowym interesem klienta i dzieci.
Źródła urzędowe: Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz Kodeks postępowania cywilnego.
Treść ma charakter ogólny i nie stanowi porady prawnej. Stan prawny i dokumenty należy zawsze zweryfikować dla konkretnej sprawy.
